Zo kwamen Jerobeam en al het volk op de derde dag tot Rehabeam, zoals de koning had gezegd: Komt op de derde dag weder tot mij.

En de koning antwoordde het volk ruw, en verwierp de raad van de ouden die zij hem hadden gegeven;

En sprak tot hen naar de raad van de jonge mannen, zeggende: Mijn vader heeft uw juk zwaar gemaakt, en ik zal uw juk nog zwaarder maken; mijn vader heeft u met gesels getuchtigd, maar ik zal u met schorpioenen tuchtigen.

Waarom de koning niet luisterde naar het volk; want de zaak was van de HEER, opdat Hij Zijn woord zou vervullen, dat de HEER door Ahija, de Siloniet, tot Jerobeam, de zoon van Nebat, had gesproken.

Toen geheel Israël zag dat de koning niet naar hen luisterde, antwoordde het volk de koning, zeggende: Welk deel hebben wij in David? Wij hebben geen erfenis in de zoon van Isaï; naar uw tenten, o Israël; zie nu naar uw eigen huis, David. Zo trok Israël naar zijn tenten.

Toen zond koning Rehabeam Adoram, die over de herendienst was; maar geheel Israël stenigde hem met stenen, zodat hij stierf. Daarom haastte koning Rehabeam zich om in zijn wagen te stijgen en naar Jeruzalem te vluchten.

Zo rebelleerde Israël tegen het huis van David tot op deze dag.

En het geschiedde, toen geheel Israël hoorde dat Jerobeam was teruggekomen, dat zij hem lieten roepen tot de vergadering en hem tot koning maakten over geheel Israël; er was niemand die het huis van David volgde, behalve de stam van Juda alleen.

En toen Rehabeam te Jeruzalem was gekomen, vergaderde hij het gehele huis van Juda met de stam van Benjamin, honderdtachtigduizend uitgelezen mannen, die strijders waren, om te strijden tegen het huis van Israël, om het koninkrijk terug te brengen aan Rehabeam, de zoon van Salomo.

Maar het woord Gods kwam tot Semaja, de man Gods, zeggende: