Zo verdeelden zij het land tussen hen om het te doortrekken; Achab ging de ene weg alleen, en Obadja ging de andere weg alleen.

En toen Obadja onderweg was, zie, Elia ontmoette hem; en hij kende hem en viel op zijn aangezicht en zei: Zijt u dat, mijn heer Elia?

En hij antwoordde hem: Ik ben het; ga, zeg aan uw heer: Zie, Elia is hier.

En hij zei: Waarmee heb ik gezondigd, dat u uw knecht in de hand van Achab wilt geven om mij te doden?

Zo waarlijk als de HEER uw God leeft, er is geen volk of koninkrijk waarheen mijn heer niet heeft gezonden om u te zoeken; en als zij zeiden: Hij is hier niet — dan liet hij dat koninkrijk en dat volk zweren, dat zij u niet hadden gevonden.

En het zal geschieden, zodra ik van u wegga, dat de Geest van de HEER u zal wegvoeren, ik weet niet waarheen; en als ik dan kom en het aan Achab vertel en hij u niet kan vinden, zal hij mij doden; maar uw knecht vreest de HEER van zijn jeugd af.

Is mijn heer niet verteld wat ik gedaan heb, toen Izebel de profeten van de HEER doodde, hoe ik honderd mannen van de profeten van de HEER verborgen heb, bij vijftig in een spelonk, en hen spijsde met brood en water?

En nu zegt u: Ga, zeg aan uw heer: Zie, Elia is hier; dan zal hij mij doden.

En Elia zei: Zo waarlijk als de HEER der heerscharen leeft, voor Wiens aangezicht ik sta, ik zal mij zeker heden aan hem vertonen.

Zo ging Obadja Achab tegemoet en berichtte het hem; en Achab ging Elia tegemoet.