En het geschiedde na vele dagen, dat het woord van de HEER tot Elia kwam in het derde jaar, en zei: Ga heen, vertoon u aan Achab; dan zal Ik regen op de aarde zenden.

En Elia ging heen om zich aan Achab te vertonen. En er was een zware hongersnood in Samaria.

En Achab riep Obadja, die over zijn huis gesteld was. (Nu vreesde Obadja de HEER zeer:

Want het was zo, toen Izebel de profeten van de HEER uitroeide, dat Obadja honderd profeten nam en hen bij vijftig in een spelonk verborg en hen spijsde met brood en water.)

Zo verdeelden zij het land tussen hen om het te doortrekken; Achab ging de ene weg alleen, en Obadja ging de andere weg alleen.

En toen Obadja onderweg was, zie, Elia ontmoette hem; en hij kende hem en viel op zijn aangezicht en zei: Zijt u dat, mijn heer Elia?

En hij antwoordde hem: Ik ben het; ga, zeg aan uw heer: Zie, Elia is hier.

En hij zei: Waarmee heb ik gezondigd, dat u uw knecht in de hand van Achab wilt geven om mij te doden?

Zo waarlijk als de HEER uw God leeft, er is geen volk of koninkrijk waarheen mijn heer niet heeft gezonden om u te zoeken; en als zij zeiden: Hij is hier niet — dan liet hij dat koninkrijk en dat volk zweren, dat zij u niet hadden gevonden.