En de dagen dat David over Israël regeerde, waren veertig jaren: zeven jaren regeerde hij in Hebron, en drieëndertig jaren regeerde hij in Jeruzalem.

Toen zat Salomo op de troon van zijn vader David, en zijn koninkrijk was ten zeerste bevestigd.

En Adonia, de zoon van Haggith, kwam tot Bathseba, de moeder van Salomo. En zij zei: Komt gij in vrede? En hij zei: In vrede.

Daarna zei hij: Ik heb iets tot u te zeggen. En zij zei: Spreek.

En hij zei: Gij weet dat het koninkrijk het mijne was, en dat geheel Israël zijn aangezicht op mij gericht had, opdat ik zou regeren; maar het koninkrijk is omgewend en is het deel van mijn broeder geworden, want het was hem van de HEER.

En hij zei: Spreek toch tot koning Salomo — want hij zal u niet afwijzen — dat hij mij Abisag, de Sunammiete, tot vrouw geve.

En Bathseba zei: Goed, ik zal voor u tot de koning spreken.

Bathseba ging dan tot koning Salomo, om voor Adonia tot hem te spreken. En de koning stond op om haar tegemoet te komen, en boog zich voor haar neer, en zat op zijn troon, en liet een zetel plaatsen voor de moeder des konings; en zij zat aan zijn rechterhand.

Toen zei zij: Ik begeer één klein verzoek van u; wijs mij niet af. En de koning zei tot haar: Vraag, mijn moeder, want ik zal u niet afwijzen.

En zij zei: Laat Abisag, de Sunammiete, aan uw broeder Adonia tot vrouw gegeven worden.