En de profeet kwam tot de koning van Israël en zeide tot hem: Ga, versterk uzelf en let goed op en zie wat u doet; want bij de terugkeer van het jaar zal de koning van Syrië tegen u optrekken.

En de dienaren van de koning van Syrië zeiden tot hem: Hun goden zijn berggoden; daarom waren zij sterker dan wij; maar laten wij tegen hen strijden in de vlakte, en wij zullen zeker sterker zijn dan zij.

En doe dit: verwijder de koningen, ieder uit zijn plaats, en stel aanvoerders in hun plaatsen;

En tel voor uzelf een leger zoals het leger dat u verloren hebt, paard voor paard en wagen voor wagen; en wij zullen in de vlakte tegen hen strijden, en wij zullen zeker sterker zijn dan zij. En hij luisterde naar hun stem en deed alzo.

En het geschiedde bij de terugkeer van het jaar dat Benhadad de Syriërs telde en optrok naar Afek om te strijden tegen Israël.

En er kwam een man Gods en sprak tot de koning van Israël en zeide: Zo zegt de HEER: Omdat de Syriërs gezegd hebben: De HEER is een God der bergen, maar Hij is geen God der valleien, daarom zal Ik al deze grote menigte in uw hand geven, en u zult weten dat Ik de HEER ben.

En zij legerden zich zeven dagen tegenover elkander. En zo geschiedde het dat op de zevende dag de strijd begon; en de kinderen Israëls versloegen van de Syriërs honderdduizend voetknechten op één dag.

Maar de overigen vluchtten naar Afek, de stad in; en daar viel een muur op zeven en twintig duizend van de mannen die overgebleven waren. En Benhadad vluchtte en kwam de stad in, een binnenkamer in.

En zijn dienaren zeiden tot hem: Zie toch, wij hebben gehoord dat de koningen van het huis van Israël barmhartige koningen zijn; laat ons toch zakken om onze lendenen doen en touwen om onze hoofden, en uitgaan tot de koning van Israël; misschien zal hij uw leven sparen.

Zij omgordden dan zakken om hun lendenen en deden touwen om hun hoofden, en kwamen tot de koning van Israël en zeiden: Uw knecht Benhadad zegt: Laat mij toch leven. En hij zei: Leeft hij nog? Hij is mijn broeder.