en wij zwoegen en werken met onze eigen handen. Gescholden wordende, zegenen wij; vervolgd wordende, verdragen wij het;

belasterd wordende, bidden wij; wij zijn geworden als het uitvaagsel van de wereld, het afschraapsel van allen, tot op deze dag toe.

Ik schrijf deze dingen niet om u te beschamen, maar ik vermaan u als mijn geliefde kinderen.

Want al hadt gij tienduizend leermeesters in Christus, toch hebt gij niet vele vaders; want in Christus Jezus heb ik u verwekt door het Evangelie.

Daarom bid ik u: weest mijn navolgers.

Maar sommigen zijn opgeblazen, alsof ik niet tot u komen zou.

Doch ik zal spoedig tot u komen, als de Heer wil, en ik zal niet de woorden kennen van hen die opgeblazen zijn, maar de kracht.

Want het Koninkrijk Gods bestaat niet in woorden, maar in kracht.

Wat wilt gij? Zal ik tot u komen met een roede, of in liefde en in een geest van zachtmoedigheid?