En de Ammonieten trokken uit en stelden zich op ten strijde voor de poort van de stad; maar de koningen die gekomen waren, bevonden zich afzonderlijk op het open veld.

Toen nu Joab zag dat de strijd hem van voren en van achteren werd aangeboden, koos hij uit de uitgelezen mannen van Israël, en stelde hen op tegen de Syriërs.

De rest van het volk vertrouwde hij toe aan de hand van zijn broeder Abisaï, en zij stelden zich op tegen de Ammonieten.

En hij zeide: Als de Syriërs mij te sterk zijn, dan zult gij mij te hulp komen; maar als de Ammonieten u te sterk zijn, dan zal ik u te hulp komen.

Wees sterk en laat ons dapper zijn voor ons volk en voor de steden van onze God; en de HEER doe wat goed is in Zijn ogen.

Toen de Ammonieten zagen dat de Syriërs gevlucht waren, vluchtten ook zij voor zijn broeder Abisaï en gingen de stad in. Daarna keerde Joab naar Jeruzalem terug.

Toen de Syriërs zagen dat zij voor Israël verslagen waren, zonden zij boden en haalden de Syriërs die aan de overzijde van de rivier woonden; en Sofach, de legeroverste van Hadarezer, ging voor hen uit.

Dit werd aan David bericht; hij vergaderde geheel Israël, trok over de Jordaan en rukte op hen af, en stelde het leger tegen hen op. Zo toen David het leger opgesteld had tegen de Syriërs, streden zij tegen hem.

Maar de Syriërs vluchtten voor Israël; en David doodde van de Syriërs zevenduizend man die in strijdwagens vochten, en veertigduizend man te voet, en hij doodde Sofach, de legeroverste.

Toen de dienaren van Hadarezer zagen dat zij voor Israël verslagen waren, sloten zij vrede met David en werden zijn onderdanen; en de Syriërs wilden de Ammonieten niet meer te hulp komen.