En Saul antwoordde: God doe zo en nog meer daartoe, want gij zult voorzeker sterven, Jonathan.

Maar het volk zeide tot Saul: Zou Jonathan sterven, die deze grote verlossing in Israël heeft bewerkt? Dat zij verre! Zo waarachtig de HEER leeft, er zal niet één haar van zijn hoofd ter aarde vallen, want hij heeft heden met God gewerkt. Zo verloste het volk Jonathan, dat hij niet stierf.

Toen trok Saul op van de achtervolging der Filistijnen, en de Filistijnen gingen naar hun eigen plaats.

Zo nam Saul het koningschap over Israël, en streed tegen al zijn vijanden rondom: tegen Moab, en tegen de kinderen van Ammon, en tegen Edom, en tegen de koningen van Zoba, en tegen de Filistijnen; en waarheen hij zich ook wendde, bracht hij hen in het nauw.

En hij verzamelde een leger en versloeg de Amalekieten, en bevrijdde Israël uit de hand van hen die het plunderden.

En de naam van Sauls vrouw was Ahinoam, de dochter van Ahimaäz; en de naam van de overste van zijn leger was Abner, de zoon van Ner, de oom van Saul.

En Kis was de vader van Saul, en Ner, de vader van Abner, was de zoon van Abiël.

En er was zware oorlog tegen de Filistijnen al de dagen van Saul; en wanneer Saul enige sterke man zag, of enige dappere man, nam hij hem tot zich.