En het geschiedde, toen hij geëindigd had met Saul te spreken, dat de ziel van Jonathan verbonden werd aan de ziel van David, en Jonathan had hem lief als zijn eigen ziel.

En Saul nam hem op die dag en liet hem niet meer naar het huis van zijn vader terugkeren.

En Jonathan deed de mantel die hij aanhad van zich af, en gaf die aan David, en zijn kleding, zelfs zijn zwaard, zijn boog en zijn gordel.

En David trok uit waarheen Saul hem ook zond, en gedroeg zich wijs; en Saul stelde hem aan over de krijgslieden, en hij was welgevallig in de ogen van het gehele volk, en ook in de ogen van Sauls dienaren.

En het geschiedde, toen zij kwamen, terwijl David terugkeerde van het verslaan van de Filistijn, dat de vrouwen uit alle steden van Israël uittrokken, zingende en dansende, om koning Saul te begroeten, met tamboerijnen, met vreugde en met muziekinstrumenten.

En de vrouwen antwoordden elkander, al spelende, en zeiden: Saul heeft zijn duizenden verslagen, en David zijn tienduizenden.

En Saul ontstak in grote toorn, en dit woord mishaagte hem; en hij zei: Aan David hebben zij tienduizenden toegeschreven, en aan mij slechts duizenden; wat kan hij nog meer hebben dan het koninkrijk?