Nu dan, laat mijn heer, de koning, toch de woorden van zijn knecht horen. Indien de HEER u tegen mij opgestookt heeft, laat Hem dan een offer aanvaarden; maar indien het mensenkinderen zijn, vervloekt zijn zij voor het aangezicht des HEREN, want zij hebben mij heden verdreven uit mijn aandeel in de erfenis des HEREN, en zeggen: Ga, dien andere goden.

Laat nu mijn bloed niet ter aarde vallen voor het aangezicht des HEREN, want de koning van Israël is uitgetrokken om één vlo te zoeken, zoals wanneer men een patrijs in de bergen jaagt.

Toen zei Saul: Ik heb gezondigd; keer terug, mijn zoon David, want ik zal u voortaan geen kwaad meer doen, omdat mijn leven heden kostbaar was in uw ogen. Zie, ik heb dwaas gehandeld en heb grote dwalingen begaan.

En David antwoordde en zei: Zie, hier is de speer van de koning! Laat een van de jonge mannen oversteken om haar te halen.

De HEER vergelde aan ieder zijn gerechtigheid en zijn trouw; want de HEER heeft u heden in mijn hand overgeleverd, maar ik wilde mijn hand niet uitstrekken tegen de gezalfde des HEREN.

Toen zei Saul tot David: Gezegend zijt gij, mijn zoon David; gij zult grote dingen doen en ook zegevieren. Zo ging David zijn weg en Saul keerde terug naar zijn woonplaats.