Wij hebben een inval gedaan in het zuiden van de Kretieten, en op het gebied dat tot Juda behoort, en in het zuiden van Kaleb; en wij hebben Ziklag met vuur verbrand.

En David zei tegen hem: Kunt u mij naar deze bende brengen? En hij zei: Zweer mij bij God dat u mij niet zult doden, noch mij in de handen van mijn meester overleveren, en ik zal u naar deze bende brengen.

En toen hij hem naar beneden had gebracht, zie, zij waren over de gehele aarde verspreid, etende en drinkende en dansende, vanwege al de grote buit die zij hadden meegenomen uit het land der Filistijnen en uit het land van Juda.

En David sloeg hen van de schemering af tot aan de avond van de volgende dag; en niemand van hen ontkwam, behalve vierhonderd jonge mannen die op kamelen reden en vluchtten.

En David heroverde alles wat de Amalekieten hadden weggevoerd; en David redde zijn twee vrouwen.

En David nam alle schapen en runderen, die zij voor het andere vee uit dreven, en zei: Dit is Davids buit.

En David kwam bij de tweehonderd mannen die zo uitgeput waren geweest dat zij David niet hadden kunnen volgen, die men ook bij de beek Besor had laten blijven; en zij gingen David en het volk dat bij hem was tegemoet; en toen David bij het volk naderde, groette hij hen.

Toen antwoordden alle goddeloze mannen en mannen van Belial, van hen die met David waren meegegaan, en zeiden: Omdat zij niet met ons zijn meegegaan, zullen wij hun niets geven van de buit die wij hebben heroverd, behalve aan ieder zijn vrouw en zijn kinderen, opdat zij die wegleiden en vertrekken.

Maar David zei: Zo zult u niet doen, mijn broeders, met hetgeen de HEER ons heeft gegeven, Die ons heeft bewaard en de bende die tegen ons opkwam in onze hand heeft overgeleverd.

Want wie zou naar u luisteren in deze zaak? Maar zoals het deel is van hem die in de strijd afdaalt, zo zal het deel zijn van hem die bij de bagage blijft: zij zullen gelijk delen.