En toen de Filistijnen hoorden dat de kinderen van Israël te Mizpa vergaderd waren, trokken de vorsten van de Filistijnen op tegen Israël. En toen de kinderen van Israël dit hoorden, waren zij bevreesd voor de Filistijnen.

En de kinderen van Israël zeiden tot Samuel: Houd niet op voor ons te roepen tot de HEER onze God, dat Hij ons redt uit de hand van de Filistijnen.

En Samuel nam een zogend lam en offerde het als een geheel brandoffer aan de HEER; en Samuel riep tot de HEER voor Israël, en de HEER verhoorde hem.

En terwijl Samuel het brandoffer opdroeg, naderden de Filistijnen ten strijde tegen Israël; maar de HEER donderde op die dag met een groot gedonder over de Filistijnen en bracht hen in verwarring, en zij werden verslagen voor Israël.

En de mannen van Israël trokken uit Mizpa en achtervolgden de Filistijnen en sloegen hen, totdat zij beneden Bethkar kwamen.

Zo werden de Filistijnen bedwongen, en zij kwamen niet meer in het gebied van Israël; en de hand van de HEER was tegen de Filistijnen al de dagen van Samuel.

En de steden die de Filistijnen aan Israël ontnomen hadden, werden aan Israël teruggegeven, van Ekron tot Gath; en Israël bevrijdde zijn grondgebied uit de hand van de Filistijnen. En er was vrede tussen Israël en de Amorieten.

En Samuel richtte Israël al de dagen van zijn leven.

En hij ging van jaar tot jaar rond naar Bethel, Gilgal en Mizpa, en hij richtte Israël op al die plaatsen.

En zijn terugkeer was naar Rama, want daar was zijn huis; en daar richtte hij Israël, en daar bouwde hij een altaar voor de HEER.