En hij had een zoon wiens naam Saul was, een uitverkoren jongeman, en schoon; en er was onder de kinderen Israëls niemand schooner dan hij; van zijn schouders en opwaarts was hij hoger dan al het volk.

En de ezelinnen van Kis, Sauls vader, waren verloren gegaan. En Kis zei tegen Saul, zijn zoon: Neem nu een van de knechten met u, en sta op, ga de ezelinnen zoeken.

En hij ging door het gebergte van Efraïm, en ging door het land Salisa, maar zij vonden ze niet; toen gingen zij door het land Saalim, en daar waren ze niet; en hij ging door het land van de Benjaminieten, maar zij vonden ze niet.

Toen zij in het land Zuf gekomen waren, zei Saul tegen zijn knecht die bij hem was: Kom, laat ons terugkeren, opdat mijn vader niet ophoudt zich om de ezelinnen te bekommeren en zich om ons bekommert.

En hij zei tegen hem: Zie toch, er is in deze stad een man Gods, en die man is eervol; alles wat hij zegt, komt zeker uit. Laten wij nu daarheen gaan; misschien kan hij ons onze weg wijzen die wij gaan moeten.