En Elisa zag het en riep: Mijn vader, mijn vader! De wagen van Israël en zijn ruiters! En hij zag hem niet meer; en hij greep zijn eigen klederen en scheurde ze in twee stukken.

Hij raapte ook de mantel van Elia op die van hem gevallen was, en hij keerde terug en stond aan de oever van de Jordaan.

En hij nam de mantel van Elia die van hem gevallen was, en sloeg op het water, en zei: Waar is de HEER, de God van Elia? En nadat hij ook op het water geslagen had, werd het ter rechter- en ter linkerzijde gespleten; en Elisa ging over.

En toen de zonen der profeten die te Jericho aan de overkant stonden te kijken hem zagen, zeiden zij: De geest van Elia rust op Elisa. En zij kwamen hem tegemoet en bogen zich voor hem ter aarde.

En zij zeiden tot hem: Zie, bij uw dienaren zijn vijftig krachtige mannen; laat hen toch gaan en uw meester zoeken, want misschien heeft de Geest des HEREN hem opgenomen en op een van de bergen of in een van de valleien geworpen. En hij zei: Zendt hen niet.

En toen zij tot hem terugkwamen — want hij verbleef te Jericho — zei hij tot hen: Heb ik u niet gezegd: Gaat niet?

En de mannen van de stad zeiden tot Elisa: Zie toch, de ligging van deze stad is aangenaam, zoals mijn heer ziet; maar het water is slecht en het land is onvruchtbaar.

En hij zei: Brengt mij een nieuwe schaal en legt er zout in. En zij brachten het tot hem.

En hij ging uit naar de waterbron en wierp het zout daarin en zei: Zo zegt de HEER: Ik heb dit water gezond gemaakt; er zal voortaan geen dood of onvruchtbaarheid meer van uitgaan.

Zo werd het water gezond gemaakt tot op deze dag, naar het woord van Elisa dat hij gesproken had.