En het volk dat in het land Juda overgebleven was, dat Nebukadnezar, de koning van Babel, had overgelaten, over hen stelde hij Gedalia, de zoon van Ahikam, de zoon van Safan, aan als bestuurder.

En toen alle legeraanvoerders en hun mannen hoorden dat de koning van Babel Gedalia als gouverneur had aangesteld, kwamen zij bij Gedalia te Mizpa, namelijk Ismaël, de zoon van Nethanja, en Johanan, de zoon van Kareah, en Seraja, de zoon van Tanhumet de Netofathiet, en Jaäzanja, de zoon van een Maächathiet, zij en hun mannen.

En Gedalia zwoer hun en hun mannen, en zeide tot hen: Vreest niet de dienaren der Chaldeeën te zijn; woont in het land en dient de koning van Babel; en het zal u welgaan.

Maar het geschiedde in de zevende maand, dat Ismaël, de zoon van Nethanja, de zoon van Elisama, uit het koninklijk geslacht, kwam, en tien mannen met hem, en hij sloeg Gedalia, zodat hij stierf; ook de Joden en de Chaldeeën die bij hem te Mizpa waren.

En al het volk, klein en groot, en de legeraanvoerders stonden op en trokken naar Egypte; want zij waren bevreesd voor de Chaldeeën.

En hij sprak vriendelijk met hem, en stelde zijn troon boven de troon van de koningen die bij hem in Babel waren.

En hij verwisselde zijn gevangeniskleding; en hij at geregeld brood voor hem al de dagen van zijn leven.

En zijn toelage was een vaste toelage die hem van de koning gegeven werd, een dagtaak voor elke dag, al de dagen van zijn leven.