Toen ging zij naar binnen en viel aan zijn voeten en boog zich ter aarde, en nam haar zoon op en ging naar buiten.

En Elisa kwam weer naar Gilgal; en er was hongersnood in het land; en de zonen der profeten zaten voor hem; en hij zei tot zijn knecht: Zet de grote pot op en kook soep voor de zonen der profeten.

En een van hen ging naar het veld om kruiden te verzamelen, en vond een wilde wijnstok en plukte daarvan wilde kolokwinten, zijn schoot vol, en kwam en sneed ze in de soeppot; want zij kenden ze niet.

Zo schonken zij voor de mannen in om te eten. En het geschiedde, terwijl zij van de soep aten, dat zij uitriepen en zeiden: O man Gods, er is de dood in de pot! En zij konden er niet van eten.

Maar hij zei: Breng dan meel. En hij wierp het in de pot en zei: Schenk in voor het volk, opdat zij eten. En er was niets kwaads meer in de pot.

En zijn dienaar zei: Wat, zou ik dit voor honderd man zetten? Hij zei opnieuw: Geef het aan het volk, opdat zij eten; want zo zegt de HEER: Zij zullen eten en er zal overblijven.

Zo zette hij het voor hen, en zij aten en lieten ervan over, naar het woord van de HEER.