En toen Jehu in Jizreël aankwam, hoorde Izebel het; en zij verfde haar gezicht, tooide haar hoofd en keek door een venster naar buiten.

En toen Jehu door de poort binnenkwam, zei zij: Is het Zimri wel gegaan, die zijn heer doodde?

En hij hief zijn gezicht op naar het venster en zei: Wie is aan mijn zijde? Wie? En twee of drie hovelingen keken op hem neer.

En hij zei: Werp haar naar beneden. Zo wierpen zij haar naar beneden; en een deel van haar bloed werd gesprenkeld op de muur en op de paarden, en hij vertrad haar.

En toen hij naar binnen gegaan was, at en dronk hij, en zei: Ziet nu naar die vervloekte vrouw om en begraaft haar, want zij is een koningsdochter.

Daarom kwamen zij terug en berichtten het hem. En hij zei: Dit is het woord van de HEER, dat Hij gesproken heeft door Zijn knecht Elia, de Tisbiet, zeggende: Op het stuk land van Jizreël zullen de honden het vlees van Izebel eten.

En het lichaam van Izebel zal zijn als mest op het oppervlak van het veld op het stuk land van Jizreël, zodat men niet zal zeggen: Dit is Izebel.