En de koning van Israël zei tot Jehoshafat: Ik zal mij vermommen en ten strijde gaan; maar gij, trek uw koninklijke gewaden aan. Zo vermomd de koning van Israël zich, en zij trokken ten strijde.

Nu had de koning van Syrië aan de hoofdlieden van zijn strijdwagens geboden, zeggende: Strijdt niet tegen klein of groot, maar alleen tegen de koning van Israël.

En het geschiedde, toen de hoofdlieden van de strijdwagens Jehoshafat zagen, dat zij zeiden: Het is de koning van Israël. Daarom omringden zij hem om te strijden; maar Jehoshafat riep, en de HEER hielp hem, en God bewoog hen zich van hem te verwijderen.

Want het geschiedde, toen de hoofdlieden van de strijdwagens merkten dat het de koning van Israël niet was, dat zij terugkeerden van het achtervolgen van hem.

En een zeker man spande zijn boog op goed geluk en trof de koning van Israël tussen de voegen van het harnas; daarom zei hij tot zijn wagenmenner: Keer uw hand en voer mij uit het leger, want ik ben gewond.