Nu had Josafat rijkdom en eer in overvloed, en hij verbond zich door huwelijk met Achab.

En na verloop van jaren ging hij af naar Achab, naar Samaria. En Achab slachtte voor hem en voor het volk dat bij hem was schapen en runderen in overvloed, en overhaalde hem mee op te trekken naar Ramoth-Gilead.

En Achab, de koning van Israël, zeide tot Josafat, de koning van Juda: Zult gij met mij meegaan naar Ramoth-Gilead? En hij antwoordde hem: Ik ben als gij, en mijn volk als uw volk; wij zullen met u zijn in de strijd.

En Josafat zeide tot de koning van Israël: Vraag toch heden naar het woord van de HEER.

Daarom verzamelde de koning van Israël vierhonderd profeten, en zeide tot hen: Zullen wij optrekken naar Ramoth-Gilead ten strijde, of zal ik het nalaten? En zij zeiden: Trek op; want God zal het in de hand van de koning geven.

En de koning van Israël zeide tot Josafat: Er is nog één man door wie wij de HEER kunnen vragen; maar ik haat hem, want hij profeteert nooit iets goeds over mij, maar altijd kwaad: het is Micha, de zoon van Jimla. En Josafat zeide: Laat de koning dat niet zeggen.

En de koning van Israël riep een van zijn dienaren en zeide: Breng spoedig Micha, de zoon van Jimla, hier.

En de koning van Israël en Josafat, de koning van Juda, zaten elk op zijn troon, gekleed in hun koninklijke gewaden; en zij zaten op een open plek bij de ingang van de poort van Samaria; en al de profeten profeteerden voor hen.

En Zedekia, de zoon van Kenaäna, had zich ijzeren hoorns gemaakt en zeide: Zo zegt de HEER: Hiermee zult gij de Syriërs stoten totdat zij vernietigd zijn.

En al de profeten profeteerden aldus, zeggende: Trek op naar Ramoth-Gilead en slaag; want de HEER zal het in de hand van de koning geven.