Maar er kwam een man Gods tot hem, zeggende: O koning, laat het leger van Israël niet met u gaan, want de HEER is niet met Israël, te weten met al de kinderen van Efraïm.

Maar indien gij gaan wilt, doe het; wees sterk voor de strijd; God zal u doen vallen voor de vijand, want God heeft macht om te helpen en om neer te werpen.

En Amazia zei tot de man Gods: Maar wat moeten wij doen met de honderd talenten die ik aan het leger van Israël gegeven heb? En de man Gods antwoordde: De HEER is in staat u veel meer te geven dan dit.

Toen scheidde Amazia hen af, te weten het leger dat tot hem uit Efraïm gekomen was, om weer naar huis te gaan; daarom ontbrandde hun toorn zeer tegen Juda, en zij keerden naar huis terug in grote toorn.

En Amazia versterkte zich, en leidde zijn volk uit, en hij ging naar het Zoutdal, en hij versloeg van de kinderen van Seïr tienduizend.

Maar de soldaten van het leger dat Amazia had teruggestuurd, opdat zij niet met hem ten strijde zouden gaan, vielen de steden van Juda aan, van Samaria tot Beth-horon toe, en zij versloegen drieduizend van hen, en zij roofden veel buit.

En het geschiedde, nadat Amazia van de slachting der Edomieten was teruggekeerd, dat hij de goden van de kinderen van Seïr meebracht, en deze als zijn goden opstelde, en zich voor hen neerboog, en hun reukwerk brandde.

Daarom ontbrandde de toorn des HEREN tegen Amazia, en Hij zond een profeet tot hem, die tot hem zei: Waarom hebt gij de goden van het volk gezocht, die hun eigen volk niet uit uw hand gered hebben?

En het geschiedde, terwijl hij met hem sprak, dat de koning tot hem zei: Hebben wij u tot raadsman des konings aangesteld? Houd op; waarom zou u geslagen worden? Toen hield de profeet op, en zei: Ik weet dat God besloten heeft u te verderven, omdat gij dit gedaan hebt en niet naar mijn raad geluisterd hebt.

Toen hield Amazia, koning van Juda, beraad, en hij zond tot Joas, de zoon van Joahaz, de zoon van Jehu, koning van Israël, zeggende: Kom, laat ons elkaar onder ogen zien.