En de HEER zond Nathan tot David. En hij kwam tot hem en zeide tot hem: Er waren twee mannen in één stad; de ene rijk en de andere arm.

De rijke man had zeer vele kudden en runderen;

Maar de arme man had niets, behalve één klein ooilam, dat hij gekocht en grootgebracht had; en het groeide bij hem op, en bij zijn kinderen; het at van zijn eigen spijze, en dronk uit zijn eigen beker, en lag in zijn schoot, en was hem als een dochter.

En er kwam een reiziger bij de rijke man, en hij wilde niet nemen van zijn eigen kudde en van zijn eigen runderen, om een maaltijd te bereiden voor de reiziger die bij hem gekomen was; maar hij nam het lam van de arme man en bereidde dat voor de man die bij hem gekomen was.

En hij zal het lam viervoudig vergoeden, omdat hij deze zaak gedaan heeft, en omdat hij geen medelijden had.

En Nathan zeide tot David: Gij zijt die man. Zo zegt de HEER, de God van Israël: Ik heb u tot koning gezalfd over Israël, en Ik heb u gered uit de hand van Saul;

En Ik gaf u het huis van uw meester, en de vrouwen van uw meester in uw schoot, en gaf u het huis van Israël en van Juda; en als dat te weinig was, zou Ik u bovendien zoveel en zoveel meer gegeven hebben.

Waarom hebt gij het gebod van de HEER veracht, om kwaad te doen in Zijn ogen? Gij hebt Uria de Hethiet met het zwaard gedood, en zijn vrouw tot uw vrouw genomen, en hem gedood met het zwaard van de kinderen van Ammon.

Nu dan, het zwaard zal van uw huis nimmermeer wijken; omdat gij Mij veracht hebt, en de vrouw van Uria de Hethiet genomen hebt om uw vrouw te zijn.