En zij antwoordde hem: Nee, mijn broeder, dwing mij niet; want zulk een ding behoort niet te geschieden in Israël. Doe deze dwaasheid niet.

En ik, waarheen zou ik mijn schande dragen? En wat u betreft, u zou zijn als een van de dwazen in Israël. Spreek toch nu tot de koning, want hij zal mij u niet weigeren.

Maar hij wilde naar haar stem niet luisteren; en omdat hij sterker was dan zij, dwong hij haar en lag bij haar.

Daarna haatte Amnon haar met een zeer grote haat, zodat de haat waarmee hij haar haatte groter was dan de liefde waarmee hij haar had liefgehad. En Amnon zei tot haar: Sta op, ga weg.

En zij zei tot hem: Er is geen reden: dit kwaad, dat u mij wegzendt, is groter dan het andere dat u mij hebt aangedaan. Maar hij wilde naar haar niet luisteren.

En zij droeg een veelkleurig kleed; want zo werden de dochters des konings die maagden waren, gekleed. Toen bracht zijn dienaar haar naar buiten en grendelde de deur achter haar.

En Tamar legde as op haar hoofd, en scheurde het veelkleurige kleed dat zij droeg, en legde haar hand op haar hoofd, en ging heen, al roepende.

En haar broeder Absalom zei tot haar: Is uw broeder Amnon bij u geweest? Zwijg nu, mijn zuster; hij is uw broeder. Sla dit niet te na aan uw hart. Zo bleef Tamar troosteloos wonen in het huis van haar broeder Absalom.

Maar toen koning David dit alles hoorde, werd hij zeer toornig.

En Absalom sprak met zijn broeder Amnon noch goed noch kwaad; want Absalom haatte Amnon, omdat hij zijn zuster Tamar had gedwongen.