En zij droeg een veelkleurig kleed; want zo werden de dochters des konings die maagden waren, gekleed. Toen bracht zijn dienaar haar naar buiten en grendelde de deur achter haar.

En Tamar legde as op haar hoofd, en scheurde het veelkleurige kleed dat zij droeg, en legde haar hand op haar hoofd, en ging heen, al roepende.

En haar broeder Absalom zei tot haar: Is uw broeder Amnon bij u geweest? Zwijg nu, mijn zuster; hij is uw broeder. Sla dit niet te na aan uw hart. Zo bleef Tamar troosteloos wonen in het huis van haar broeder Absalom.

Maar toen koning David dit alles hoorde, werd hij zeer toornig.

En Absalom sprak met zijn broeder Amnon noch goed noch kwaad; want Absalom haatte Amnon, omdat hij zijn zuster Tamar had gedwongen.

En Absalom kwam tot de koning en zei: Zie, uw knecht heeft schaapscheerders; laat de koning nu, bid ik u, en zijn dienaren met uw knecht gaan.

En de koning zei tot Absalom: Nee, mijn zoon, laten wij niet allen nu gaan, opdat wij u niet te zwaar vallen. En hij drong bij hem aan; maar hij wilde niet gaan, doch hij zegende hem.

Toen zei Absalom: Zo niet, bid ik u, laat mijn broeder Amnon met ons gaan. En de koning zei tot hem: Waarom zou hij met u gaan?

Maar Absalom drong zo bij hem aan, dat hij Amnon en al des konings zonen met hem liet gaan.

Nu had Absalom zijn dienaren geboden, zeggende: Let er op wanneer het hart van Amnon vrolijk is van wijn, en als ik tot u zeg: Slaat Amnon; doodt hem dan, vreest niet. Heb ik u dit niet geboden? Weest moedig en weest dapper.