David was dertig jaar oud toen hij koning werd, en hij regeerde veertig jaar.

In Hebron regeerde hij over Juda zeven jaar en zes maanden, en in Jeruzalem regeerde hij drieëndertig jaar over geheel Israël en Juda.

En de koning en zijn mannen gingen naar Jeruzalem, tegen de Jebusieten, de inwoners van het land, die tot David spraken, zeggende: Gij zult hier niet binnenkomen, tenzij gij de blinden en de kreupelen wegneemt; zij dachten: David zal hier niet binnenkomen.

Maar David nam de vesting Sion in; dat is de stad Davids.

En David zei op die dag: Wie tot aan de watergoot opgaat en de Jebusieten verslaat, en de kreupelen en de blinden, die door de ziel van David gehaat worden, die zal hoofd en aanvoerder zijn. Daarom zeiden zij: De blinden en de kreupelen zullen niet in het huis komen.

En David ging heen en werd groot, en de HEER, de God der heerscharen, was met hem.

En Hiram, de koning van Tyrus, zond boodschappers tot David, en cederhout, en timmerlieden, en metselaars; en zij bouwden David een huis.

En David merkte dat de HEER hem als koning over Israël had bevestigd, en dat Hij zijn koninkrijk verheven had om Zijn volk Israël's wil.

En David nam nog meer bijvrouwen en vrouwen uit Jeruzalem, nadat hij van Hebron gekomen was; en David werden nog zonen en dochters geboren.

En dit zijn de namen van hen die hem in Jeruzalem geboren werden: Sammuah en Sobab en Nathan en Salomo,