In het derde jaar van de regering van Jehojakim, de koning van Juda, kwam Nebukadnezar, de koning van Babel, naar Jeruzalem en belegerde het.

En de Heer gaf Jehojakim, de koning van Juda, in zijn hand, samen met een deel van de voorwerpen van het huis van God; die voerde hij mee naar het land Sinear, naar het huis van zijn god, en de voorwerpen bracht hij in de schatkamer van zijn god.

En de koning sprak met Aspenaz, het hoofd van zijn hovelingen, dat hij enigen uit de kinderen van Israël zou meebrengen, uit het koninklijk geslacht en uit de vorsten;

Jongelingen zonder enig gebrek, maar knap van uiterlijk, bedreven in alle wijsheid, scherpzinnig in kennis, verstandig in wetenschap, en bekwaam om in het paleis van de koning te dienen, en aan wie men het onderwijs en de taal van de Chaldeeën zou kunnen leren.

En onder dezen waren, uit de kinderen van Juda, Daniël, Hananja, Misaël en Azarja.

Aan hen gaf de overste der hovelingen namen: aan Daniël gaf hij de naam Beltsazar; aan Hananja de naam Sadrach; aan Misaël de naam Mesach; en aan Azarja de naam Abednego.

Maar Daniël nam zich in zijn hart voor dat hij zich niet zou verontreinigen met het voedsel van de koning, noch met de wijn die hij dronk; daarom vroeg hij de overste der hovelingen dat hij zich niet zou hoeven te verontreinigen.

Nu had God Daniël genegenheid en goedwillendheid geschonken bij de overste der hovelingen.

En de overste der hovelingen zeide tot Daniël: Ik vrees mijn heer, de koning, die uw voedsel en uw drank heeft aangewezen; want waarom zou hij uw aangezichten er slechter uit zien dan de jongelingen die van uw leeftijd zijn? Dan zou u mijn hoofd in gevaar brengen bij de koning.