Toen zag ik, Daniël, en zie, er stonden twee anderen, de een aan deze oever van de rivier en de ander aan de andere oever van de rivier.

En de een zei tot de man gekleed in linnen, die boven het water van de rivier was: Hoe lang zal het duren tot het einde van deze wonderbaarlijke dingen?

En ik hoorde de man gekleed in linnen, die boven het water van de rivier was, toen hij zijn rechterhand en zijn linkerhand naar de hemel ophief en zwoer bij Hem die eeuwig leeft, dat het zal zijn voor een tijd, tijden en een halve tijd; en wanneer hij een einde zal hebben gemaakt aan het verstrooien van de kracht van het heilige volk, dan zullen al deze dingen worden vervuld.

En ik hoorde het, maar ik begreep het niet; toen zeide ik: O mijn Heer, wat zal het einde zijn van deze dingen?

En hij zeide: Ga heen, Daniël; want de woorden zijn gesloten en verzegeld tot de tijd van het einde.

En van de tijd af dat het dagelijks offer wordt weggenomen en de gruwel der verwoesting wordt opgericht, zullen er duizend tweehonderd en negentig dagen zijn.

Welgelukzalig is hij die wacht en komt tot de duizend driehonderd vijf en dertig dagen.

Maar ga gij uw weg tot het einde toe; want gij zult rusten en opstaan in uw lot aan het einde der dagen.