Er zijn zekere Joden die gij over de zaken van de provincie Babel hebt aangesteld: Sadrach, Mesach en Abednego; deze mannen, o koning, slaan geen acht op u; zij dienen uw goden niet en aanbidden het gouden beeld niet dat gij hebt opgericht.

Toen gebood Nebukadnezar in zijn toorn en woede om Sadrach, Mesach en Abednego te halen. Daarop werden deze mannen voor de koning gebracht.

Nebukadnezar sprak en zei tot hen: Is het waar, o Sadrach, Mesach en Abednego, dat gij mijn goden niet dient en het gouden beeld dat ik heb opgericht niet aanbidt?

Nu dan, als gij bereid zijt om op het ogenblik dat gij het geluid hoort van de hoorn, de fluit, de citer, de sambuca, de harp, de luit en allerlei soorten muziek, u neer te buigen en het beeld dat ik heb gemaakt te aanbidden, welaan; maar indien gij niet aanbidt, zult gij op hetzelfde ogenblik in het midden van een brandende vuuroven worden geworpen — en wie is dan de God die u uit mijn handen zal redden?

Sadrach, Mesach en Abednego antwoordden en zeiden tot de koning: O Nebukadnezar, wij behoeven u hierover geen antwoord te geven.

Maar zo niet, het zij u bekend, o koning, dat wij uw goden niet zullen dienen en het gouden beeld dat gij hebt opgericht niet zullen aanbidden.

Toen werd Nebukadnezar vervuld van razernij, en de uitdrukking op zijn gelaat veranderde jegens Sadrach, Mesach en Abednego; daarom gaf hij bevel dat de oven zevenmaal heter moest worden gestookt dan men gewoon was hem te stoken.

En hij beval de sterkste mannen van zijn leger om Sadrach, Mesach en Abednego te binden en hen in de brandende vuuroven te werpen.

Toen werden deze mannen gebonden in hun mantels, hun broeken, hun hoofddeksels en hun overige kleding, en werden in het midden van de brandende vuuroven geworpen.

Omdat nu het bevel van de koning dringend was en de oven buitengewoon heet, doodde de vlammen van het vuur de mannen die Sadrach, Mesach en Abednego naar boven hadden gedragen.