Toen schrok koning Nebukadnezar en stond haastig op, en hij sprak en zei tot zijn raadsheren: Hebben wij niet drie mannen gebonden in het midden van het vuur geworpen? Zij antwoordden en zeiden tot de koning: Dat is zeker, o koning.

Hij antwoordde en zei: Zie, ik zie vier mannen los wandelen in het midden van het vuur, en zij lijden geen schade; en de gedaante van de vierde lijkt op die van een Zoon der goden.

Toen naderde Nebukadnezar tot de opening van de brandende vuuroven en sprak en zei: Sadrach, Mesach en Abednego, gij dienaars van de allerhoogste God, komt naar buiten en komt hier. Toen kwamen Sadrach, Mesach en Abednego uit het midden van het vuur.

En de stadhouders, bevelhebbers, landvoogden en raadsheren van de koning kwamen bijeen en zagen dat het vuur geen macht had gehad over de lichamen van deze mannen, dat er geen haar op hun hoofd was geschroeid, noch hun mantels waren veranderd, noch de geur van vuur hen was genaderd.

Toen sprak Nebukadnezar en zei: Geloofd zij de God van Sadrach, Mesach en Abednego, die Zijn engel heeft gezonden en Zijn dienaars heeft gered die op Hem vertrouwden, die het bevel van de koning hebben veranderd en hun lichamen hebben overgegeven, zodat zij geen enkele god zouden dienen of aanbidden dan alleen hun eigen God.

Daarna bevorderde de koning Sadrach, Mesach en Abednego in de provincie Babel.