Deuteronomium 1:21
“Zie, de HEER, uw God, heeft het land voor u gegeven; trek op en neem het in bezit, zoals de HEER, de God van uw vaderen, tot u gesproken heeft; vrees niet en wees niet verslagen.”
Kruisverwijzingen
Context
Deuteronomium 1 — omringende verzen
En ik gebood uw rechters in die tijd, zeggende: Hoort de zaken tussen uw broeders en oordeelt rechtvaardig tussen een man en zijn broeder, en de vreemdeling die bij hem is.
17U zult geen aanzien des persoons doen in het oordeel; u zult de kleine evenals de grote horen; u zult niet vrezen voor het aangezicht van een mens, want het oordeel is van God. En de zaak die te moeilijk voor u is, breng die tot mij, en ik zal haar horen.
18En ik gebood u in die tijd al de dingen die u doen moest.
19En toen wij van Horeb vertrokken, trokken wij door heel die grote en ontzagwekkende woestijn die u gezien hebt, langs de weg van het gebergte van de Amorieten, zoals de HEER, onze God, ons geboden had; en wij kwamen bij Kades-Barnea.
20Toen zei ik tot u: U bent gekomen bij het gebergte van de Amorieten, dat de HEER, onze God, ons geeft.
Zie, de HEER, uw God, heeft het land voor u gegeven; trek op en neem het in bezit, zoals de HEER, de God van uw vaderen, tot u gesproken heeft; vrees niet en wees niet verslagen.
En u allen kwaamt tot mij en zei: Laten wij mannen voor ons uit zenden, opdat zij het land voor ons verkennen en ons bericht brengen over de weg waarlangs wij moeten optrekken en over de steden waar wij in zullen komen.
23En dit voorstel behaagde mij wel, en ik nam twaalf mannen van u, één man per stam.
24En zij keerden zich om en trokken op het gebergte, en kwamen tot het dal Eskol en verkenden het.
25En zij namen van de vrucht van het land in hun handen en brachten die tot ons, en brachten ons bericht en zeiden: Het is een goed land dat de HEER, onze God, ons geeft.
26Maar u wilde niet optrekken en waart ongehoorzaam aan het bevel van de HEER, uw God.