En dit is de zegen, waarmede Mozes, de man Gods, de kinderen Israëls zegende vóór zijn dood.

En hij zeide: De HEER is gekomen van Sinaï, en is hen opgegaan van Seïr; Hij is verschenen van het gebergte Paran, en is gekomen met tienduizenden heiligen; uit Zijn rechterhand ging een vurig gebod voor hen.

Ja, Hij heeft Zijn volk lief; al Zijn heiligen zijn in Uw hand, en zij zijn neergebogen aan Uw voeten; zij ontvangen elk van Uw woorden.

Mozes heeft ons een wet geboden, een erfenis voor de gemeente van Jakob.

Moge Ruben leven en niet sterven, en mogen zijn mannen niet weinig zijn.

En dit is de zegen van Juda: hij zeide: HEER, hoor de stem van Juda, en breng hem tot zijn volk; laten zijn handen genoeg voor hem zijn, en wees hem een hulp tegen zijn vijanden.

Van Levi zeide hij: Laat Uw Tummim en Uw Urim zijn bij Uw gunsteling, dien Gij bewezen hebt te Massa en met wien Gij getwist hebt bij de wateren van Meriba.

Die tot zijn vader en zijn moeder zeide: Ik zie hen niet; die zijn broederen niet erkende, noch zijn eigen kinderen kende: want zij hebben Uw woord bewaard en Uw verbond gehouden.

Zij zullen Jakob Uw rechten leren en Israël Uw wet; zij zullen reukwerk voor U brengen en het gehele brandoffer op Uw altaar.