En Haman zeide tot koning Ahasveros: Er is een zeker volk, verstrooid en verspreid onder de volken in al de gewesten van uw koninkrijk; en hun wetten zijn anders dan die van alle volken en de wetten des koningen houden zij niet; het is de koning derhalve niet betamelijk hen te gedogen.

Indien het de koning goeddunkt, laat er geschreven worden dat zij vernietigd worden; dan zal ik tienduizend talenten zilver wegen in de handen van hen die de zaken beheren, om het in de schatkamers des konings te brengen.

En de koning nam zijn zegelring van zijn hand en gaf hem aan Haman, de zoon van Hammedatha, de Agagiet, de vijand der Joden.

En de koning zeide tot Haman: Het zilver is u gegeven, alsmede het volk, om daarmee te doen wat goed is in uw ogen.

Toen werden de schrijvers des koningen geroepen op de dertiende dag van de eerste maand, en er werd geschreven naar alles wat Haman geboden had, aan de stadhouders des konings en aan de landvoogden over elk gewest en aan de vorsten van elk volk, naar elk gewest naar zijn schrift en naar elk volk naar zijn taal; in de naam van koning Ahasveros werd het geschreven en met des konings ring bezegeld.

Het afschrift van het geschrift, dat als een bevel gegeven zou worden in elk gewest, werd aan alle volken bekendgemaakt, zodat zij gereed zouden zijn tegen die dag.

De ijlboden gingen uit, aangespoord door het gebod des koningen, en het besluit werd gegeven in de burcht Susan. En de koning en Haman zaten neer om te drinken; maar de stad Susan was verbijsterd.