En door de adem van Uw neusgaten stonden de wateren opgehoopt, de stromen stonden recht overeind als een wal, en de diepten stolden in het hart van de zee.

De vijand zei: Ik zal achtervolgen, ik zal inhalen, ik zal de buit verdelen; mijn begeerte zal aan hen verzadigd worden; ik zal mijn zwaard trekken, mijn hand zal hen verdelgen.

U blies met Uw wind, de zee bedekte hen; zij zonken als lood in de geweldige wateren.

Wie is als U, o HEER, onder de goden? Wie is als U, heerlijk in heiligheid, ontzagwekkend in lofzangen, doende wonderen?

U strekte Uw rechterhand uit, de aarde verslond hen.

De volken zullen het horen en sidderen; angst zal de inwoners van Filistea aangrijpen.

Dan zullen de vorsten van Edom verslagen zijn; de machtige mannen van Moab, beving zal hen aangrijpen; alle inwoners van Kanaän zullen wegkwijnen.

Schrik en vrees zullen over hen vallen; door de grootheid van Uw arm zullen zij stil zijn als een steen; totdat Uw volk doortrekt, o HEER, totdat het volk doortrekt dat U gekocht hebt.

U zult hen inbrengen en planten op de berg van Uw erfenis, de plaats, o HEER, die U voor Uzelf tot woning gemaakt hebt, het Heiligdom, o HEER, dat Uw handen gesticht hebben.

De HEER zal regeren tot in eeuwigheid.