Exodus 4:22
“En gij zult tot Farao zeggen: Zo zegt de HEER: Israël is mijn zoon, mijn eerstgeborene.”
Kruisverwijzingen
Context
Exodus 4 — omringende verzen
En gij zult deze staf in uw hand nemen, waarmede gij de tekenen doen zult.
18En Mozes ging heen en keerde terug tot Jethro zijn schoonvader, en zeide tot hem: Laat mij toch gaan en terugkeren tot mijn broeders die in Egypte zijn, en zien of zij nog in leven zijn. En Jethro zeide tot Mozes: Ga in vrede.
19En de HEER zeide tot Mozes in Midian: Ga, keer terug naar Egypte; want alle mannen zijn gestorven die uw leven zochten.
20En Mozes nam zijn vrouw en zijn zonen, en zette hen op een ezel, en hij keerde terug naar het land Egypte; en Mozes nam de staf Gods in zijn hand.
21En de HEER zeide tot Mozes: Wanneer gij naar Egypte terugkeert, zie toe dat gij al die wonderen voor Farao doet, die Ik in uw hand gelegd heb; maar Ik zal zijn hart verharden, zodat hij het volk niet zal laten gaan.
En gij zult tot Farao zeggen: Zo zegt de HEER: Israël is mijn zoon, mijn eerstgeborene.
En Ik zeg u: Laat mijn zoon gaan, dat hij Mij diene; en zo gij weigert hem te laten gaan, zie, Ik zal uw zoon, uw eerstgeborene, doden.
24En het geschiedde onderweg, in de herberg, dat de HEER hem ontmoette en hem zocht te doden.
25Toen nam Zippora een scherpe steen en sneed de voorhuid van haar zoon af, en wierp die aan zijn voeten, en zeide: Voorwaar, gij zijt mij een bloedbruidegom.
26En Hij liet hem los; toen zeide zij: Een bloedbruidegom zijt gij, vanwege de besnijdenis.
27En de HEER zeide tot Aäron: Ga de woestijn in, Mozes tegemoet. En hij ging en ontmoette hem aan de berg Gods, en kuste hem.