Zo was er hagel en vuur gemengd met de hagel, zeer zwaar, zoals er in heel het land Egypte nooit geweest was sedert het een volk geworden was.

En de hagel sloeg door heel het land Egypte alles wat op het veld was, zowel mensen als dieren; en de hagel sloeg al het kruid van het veld en brak alle bomen van het veld.

Alleen in het land Gosen, waar de kinderen Israëls waren, was er geen hagel.

En Farao zond boden uit en riep Mozes en Aäron, en zei tot hen: Ik heb ditmaal gezondigd; de HEER is rechtvaardig, en ik en mijn volk zijn goddeloos.

Smeek de HEER — want het is genoeg — dat er geen donderslagen en hagel meer zijn; en ik zal u laten gaan, en u zult niet langer blijven.

Maar wat u en uw dienaren betreft, ik weet dat u de HEER God nog niet zult vrezen.

Het vlas en de gerst werden geslagen, want de gerst stond in de aar en het vlas stond in bloei.

Maar de tarwe en de rogge werden niet geslagen, want zij waren nog niet opgeschoten.

En Mozes ging de stad uit, weg van Farao, en breidde zijn handen uit tot de HEER; en de donderslagen en de hagel hielden op, en de regen werd niet meer op de aarde uitgestort.

En toen Farao zag dat de regen, de hagel en de donderslagen ophielden, zondigde hij opnieuw en verhardde zijn hart, hij en zijn dienaren.