Wanneer die gingen, gingen dezen; en wanneer die stilstonden, stonden dezen; en wanneer die van de aarde werden opgeheven, werden de wielen tegelijkertijd met hen opgeheven, want de geest van het levende wezen was in de wielen.

En de gelijkenis van het uitspansel boven de hoofden van het levende wezen was als de kleur van het ontzagwekkende kristal, uitgespreid over hun hoofden van boven.

En onder het uitspansel waren hun vleugels recht, de ene naar de andere; elk had er twee, die aan deze zijde bedekten, en elk had er twee, die aan die zijde hun lichamen bedekten.

En toen zij gingen, hoorde ik het geluid van hun vleugels, als het geluid van grote wateren, als de stem van de Almachtige, de stem van het spreken, als het gedruis van een leger; wanneer zij stilstonden, lieten zij hun vleugels neer.

En er was een stem uit het uitspansel dat boven hun hoofden was, wanneer zij stilstonden en hun vleugels neerlieten.

En ik zag als de kleur van barnsteen, als de verschijning van vuur rondom van binnen, van de verschijning van zijn lendenen en opwaarts; en van de verschijning van zijn lendenen en neerwaarts zag ik als het ware de verschijning van vuur, en er was een glinstering rondom.

Als de verschijning van de regenboog die in de wolk is op een regendag, zo was de verschijning van de glinstering rondom. Dit was de verschijning van de gelijkenis van de heerlijkheid des HEREN. En toen ik het zag, viel ik op mijn aangezicht, en ik hoorde een stem van één die sprak.