Want wij zijn dienstknechten; maar onze God heeft ons in onze dienstbaarheid niet verlaten, maar heeft ons barmhartigheid bewezen voor het aangezicht van de koningen van Perzië, om ons herstel te geven, het huis van onze God op te richten en de verwoestingen ervan te herstellen, en ons een muur te geven in Juda en in Jeruzalem.

En nu, o onze God, wat zullen wij na dit alles zeggen? Want wij hebben Uw geboden verlaten,

Die Gij geboden hebt door de hand van Uw knechten, de profeten, zeggende: Het land, waarheen gij gaat om dat in bezit te nemen, is een onrein land door de onreinheid van de volken der landen, door hun gruwelen, waarmede zij het van het ene einde tot het andere met hun onreinheid gevuld hebben.

Nu dan, geeft uw dochters niet aan hun zonen, en neemt hun dochters niet voor uw zonen, en zoekt hun vrede of hun welvaart nooit; opdat gij sterk zoudt zijn en het goede van het land zoudt eten en het voor eeuwig als een erfdeel aan uw kinderen zoudt nalaten.

En na alles wat over ons gekomen is om onze boze daden en om onze grote schuld, aangezien Gij, onze God, ons minder gestraft hebt dan onze ongerechtigheden verdienen en ons zulk een ontkoming gegeven hebt,

O HEER, God van Israël, Gij zijt rechtvaardig; want wij zijn overgebleven als een ontkoming, zoals het heden is: zie, wij zijn voor Uw aangezicht in onze schulden; want wij kunnen voor Uw aangezicht niet bestaan vanwege dit alles.