Broeders, ik spreek naar menselijke wijze: al is het slechts een menselijk verbond, toch maakt niemand het ongeldig of voegt er iets aan toe, als het eenmaal bekrachtigd is.

Nu werden de beloften gedaan aan Abraham en zijn zaad. Hij zegt niet: 'En aan de zaden', als van velen; maar als van één: 'En aan uw zaad', dat is Christus.

En dit zeg ik: het verbond dat tevoren door God in Christus bevestigd was, kan door de wet, die vierhonderddertig jaar later kwam, niet ongeldig worden gemaakt, zodat de belofte krachteloos zou worden.

Want als de erfenis uit de wet is, is zij niet meer uit de belofte; maar God heeft haar aan Abraham door de belofte geschonken.

Waartoe dient de wet dan? Zij werd toegevoegd vanwege de overtredingen, totdat het zaad zou komen aan wie de belofte gedaan was; en zij werd door engelen beschikt door de hand van een middelaar.

Is de wet dan tegen de beloften van God? Dat zij verre! Want indien er een wet gegeven was die het leven had kunnen geven, zou de gerechtigheid waarlijk uit de wet zijn.

Maar de Schrift heeft alles onder de zonde besloten, opdat de belofte door het geloof in Jezus Christus aan de gelovigen gegeven zou worden.

Maar voordat het geloof kwam, werden wij door de wet bewaard, opgesloten tot op het geloof dat geopenbaard zou worden.

Zo is dan de wet onze leermeester geweest tot Christus, opdat wij door het geloof gerechtvaardigd zouden worden.

Maar nu het geloof gekomen is, zijn wij niet langer onder een leermeester.