Toen antwoordden Laban en Bethuel en zeiden: De zaak komt van de HEER voort: wij kunnen tot u niet kwaad noch goed spreken.

Zie, Rebekka is voor u, neemt haar en gaat heen, en laat haar de vrouw zijn van de zoon van uw heer, gelijk de HEER gesproken heeft.

En het geschiedde, dat toen de dienaar van Abraham hun woorden hoorde, hij zich ter aarde boog en de HEER aanbad.

En de dienaar bracht zilveren sieraden en gouden sieraden en klederen te voorschijn, en gaf ze aan Rebekka: hij gaf ook aan haar broeder en aan haar moeder kostbare gaven.

En zij aten en dronken, hij en de mannen die bij hem waren, en bleven de nacht over; en zij stonden des morgens vroeg op, en hij zei: Zendt mij heen naar mijn heer.

En hij zei tot hen: Houdt mij niet op, omdat de HEER mijn weg voorspoedig gemaakt heeft; zendt mij heen, opdat ik naar mijn heer gaan moge.

En zij zeiden: Wij zullen de jongedochter roepen en haar mond raadplegen.

En zij riepen Rebekka en zeiden tot haar: Wilt gij met deze man meegaan? En zij zei: Ik zal gaan.

En zij zonden hun zuster Rebekka weg, en haar voedster, en de dienaar van Abraham, en zijn mannen.

En zij zegenden Rebekka en zeiden tot haar: Gij zijt onze zuster, wees de moeder van duizenden van tienduizenden, en uw zaad bezitte de poort van zijn vijanden.