En zij noemde zijn naam Jozef, en zei: De HEER zal mij nog een andere zoon toevoegen.

En het gebeurde, toen Rachel Jozef gebaard had, dat Jakob tot Laban zei: Laat mij gaan, zodat ik naar mijn eigen plaats en naar mijn land kan vertrekken.

Geef mij mijn vrouwen en mijn kinderen, voor wie ik u gediend heb, en laat mij gaan; want u weet welke dienst ik u bewezen heb.

En Laban zei tot hem: Als ik genade gevonden heb in uw ogen, verzoek ik u, blijf; want ik heb door ervaring geleerd dat de HEER mij om uwentwil gezegend heeft.

En hij zei: Bepaal uw loon, en ik zal het geven.

Want het weinige dat u had vóór mijn komst is tot een grote menigte aangegroeid; en de HEER heeft u gezegend sinds mijn komst. En nu, wanneer zal ik ook voor mijn eigen huis zorgen?

En hij zei: Wat zal ik u geven? En Jakob zei: U hoeft mij niets te geven; als u dit ene voor mij wilt doen, zal ik opnieuw uw kudde weiden en bewaren.

Ik zal vandaag door heel uw kudde gaan en daaruit alle gespikkelde en gevlekte dieren verwijderen, en alle bruine dieren onder de schapen, en de gevlekte en gespikkelde onder de geiten; en dat zal mijn loon zijn.

Zo zal mijn gerechtigheid voor mij getuigen in de toekomst, wanneer mijn loon voor u ter sprake komt: al wat niet gespikkeld en gevlekt is onder de geiten, en bruin onder de schapen, dat zal als gestolen bij mij worden gerekend.

En Laban zei: Zie, moge het naar uw woord zijn.