En hij keerde terug naar Juda en zei: Ik heb haar niet kunnen vinden; en ook zeiden de mannen van die plaats dat er geen hoer in die plaats was geweest.

En Juda zei: Laat haar het maar houden, opdat wij niet beschaamd worden; zie, ik heb dit geitenjong gezonden, maar gij hebt haar niet gevonden.

En het geschiedde, omstreeks drie maanden daarna, dat aan Juda werd bericht: Tamar, uw schoondochter, heeft hoererij bedreven; en zie, zij is ook zwanger van hoererij. Toen zei Juda: Breng haar naar buiten, en laat haar verbrand worden.

Toen zij naar buiten gebracht werd, zond zij boodschap aan haar schoonvader, zeggende: Bij de man van wie deze dingen zijn, ben ik zwanger; en zij zei: Erken toch, van wie zijn dit zegel, de armbanden en de staf.

En Juda erkende ze en zei: Zij is rechtvaardiger dan ik, omdat ik haar niet aan mijn zoon Sela gegeven heb. En hij bekende haar voorts niet meer.

En het geschiedde, toen zij baarde, dat de ene zijn hand uitstak; en de vroedvrouw nam een scharlaken draad en bond die om zijn hand, zeggende: Deze is het eerst naar buiten gekomen.

En het geschiedde, toen hij zijn hand terugtrok, dat zie, zijn broeder kwam naar buiten; en zij zei: Hoe hebt gij u een doorbraak gemaakt! Deze doorbraak zij op u; daarom werd zijn naam Parez genoemd.

En daarna kwam zijn broeder naar buiten, die de scharlaken draad om zijn hand had; en zijn naam werd Zara genoemd.