En zie, zeven dunne aren, verschroeid door de oostenwind, schoten na hen op.

En de zeven dunne aren verslonden de zeven volle en goede aren. En Farao ontwaakte, en zie, het was een droom.

En het geschiedde des morgens dat zijn geest verontrust was; en hij zond en riep alle tovenaars van Egypte, en al zijn wijzen: en Farao vertelde hun zijn droom; maar er was niemand die hem aan Farao kon uitleggen.

Toen sprak de overste schenker tot Farao, zeggende: Ik gedenk heden aan mijn fouten:

Farao was vertoornd op zijn dienaren, en stelde mij in bewaring in het huis van de overste der lijfwacht, mij en de overste bakker:

En daar was bij ons een jonge man, een Hebreeër, knecht van de overste der lijfwacht; en wij vertelden hem onze dromen, en hij legde ze ons uit; aan ieder man naar zijn droom legde hij uit.

En het geschiedde, zoals hij ons had uitgelegd, zo was het; mij herstelde hij in mijn ambt, en hem hing hij op.

Toen zond Farao en riep Jozef, en zij brachten hem haastig uit de gevangenis: en hij schoor zich, en verwisselde zijn klederen, en kwam bij Farao.

En Farao zeide tot Jozef: Ik heb een droom gedroomd, en er is niemand die hem kan uitleggen: en ik heb van u horen zeggen, dat u een droom kunt verstaan om hem uit te leggen.

En Jozef antwoordde Farao, zeggende: Het is niet in mij: God zal Farao een heilzaam antwoord geven.