En toen Jozef thuiskwam, brachten zij hem het geschenk dat in hun hand was in huis, en zij bogen zich voor hem neer ter aarde.

En hij informeerde naar hun welstand en zeide: Is het wel met uw vader, de oude man van wie gij gesproken hebt? Leeft hij nog?

En zij antwoordden: Het gaat uw knecht onze vader goed, hij leeft nog. En zij bogen het hoofd en wierpen zich neer.

En hij hief zijn ogen op en zag zijn broeder Benjamin, de zoon zijner moeder, en zeide: Is dit uw jongste broeder, van wie gij tot mij gesproken hebt? En hij zeide: God zij u genadig, mijn zoon.

En Jozef haastte zich; want zijn hart verlangde naar zijn broeder: en hij zocht een plaats om te wenen; en hij ging zijn kamer in en weende daar.

En zij zetten op voor hem apart, en voor hen apart, en voor de Egyptenaren die met hem aten apart: want de Egyptenaren mochten geen brood eten met de Hebreeën, want dat is een gruwel voor de Egyptenaren.

En zij zaten voor hem, de eerstgeborene naar zijn geboorterecht, en de jongste naar zijn jeugd: en de mannen verwonderden zich over elkaar.

En hij nam en zond hun spijzen van voor zijn aangezicht: maar Benjamins portie was vijfmaal zoveel als die van ieder van hen. En zij dronken en waren vrolijk met hem.