En Farao zei tot Jozef: Zeg tot uw broeders: Dit doet gij; belast uw dieren, en gaat heen naar het land Kanaän;

En neemt uw vader en uw huisgezinnen mede, en komt tot mij: en ik zal u het goede van het land Egypte geven, en gij zult het vet des lands eten.

Nu zijt gij bevel gegeven, dit doet: neemt wagens mede uit het land Egypte voor uw kleinen en voor uw vrouwen, en brengt uw vader mede, en komt.

En bekommert u niet om uw have; want het goede van heel het land Egypte is het uwe.

En de kinderen Israëls deden alzo: en Jozef gaf hun wagens, overeenkomstig het bevel van Farao, en gaf hun proviand voor de reis.

En aan zijn vader zond hij het volgende mee: tien ezels beladen met de goede dingen van Egypte, en tien ezelin­nen beladen met koren, brood en voedsel voor zijn vader onderweg.

Zo zond hij zijn broeders weg, en zij vertrokken; en hij zei tot hen: Zie toe dat gij onderweg geen ruzie maakt.

En zij trokken op uit Egypte en kwamen in het land Kanaän bij Jakob, hun vader,

En boodschapten hem: Jozef leeft nog, en hij is heerser over het gehele land Egypte. Maar Jakobs hart verstijfde, want hij geloofde hen niet.

Toen zij hem echter al de woorden vertelden die Jozef tot hen gesproken had, en hij de wagens zag die Jozef gezonden had om hem te vervoeren, ontwaakte de geest van Jakob, hun vader, weer.