En de wateren namen voortdurend af tot de tiende maand; in de tiende maand, op de eerste dag van de maand, werden de toppen der bergen zichtbaar.

En het geschiedde na veertig dagen, dat Noach het venster van de ark, dat hij gemaakt had, opende.

En hij zond een raaf uit, die heen en weer vloog, totdat de wateren van de aarde opgedroogd waren.

Ook zond hij een duif van zich uit, om te zien of de wateren van het oppervlak van de aardbodem afgenomen waren.

Maar de duif vond geen rustplaats voor haar voet, en zij keerde tot hem terug in de ark, want de wateren waren op het oppervlak van de gehele aarde; en hij stak zijn hand uit en nam haar, en trok haar bij zich in de ark.

En de duif kwam tot hem in de avond; en zie, in haar snavel was een afgerukt olijfblad; zo wist Noach dat de wateren van de aarde afgenomen waren.

En hij wachtte nog zeven andere dagen, en zond de duif uit; maar zij keerde niet meer tot hem terug.

En het geschiedde in het zeshonderd en eerste jaar, in de eerste maand, op de eerste dag der maand, dat de wateren van de aarde opgedroogd waren; en Noach verwijderde het deksel van de ark en keek, en zie, het oppervlak van de aardbodem was droog.

En in de tweede maand, op de zeven en twintigste dag der maand, was de aarde geheel droog.

En God sprak tot Noach en zeide: