En de dag daarna kwamen zij te Caesarea aan. En Cornelius wachtte op hen en had zijn verwanten en naaste vrienden bijeengeroepen.

En terwijl Petrus binnenkwam, ontmoette Cornelius hem, en viel neer aan zijn voeten, en aanbad hem.

Maar Petrus richtte hem op en zei: Sta op; ik ben zelf ook slechts een mens.

En terwijl hij met hem sprak, ging hij naar binnen en vond er velen bijeengekomen.

En hij zei tot hen: Gij weet hoe het een Jood ongeoorloofd is om omgang te hebben met, of te komen bij iemand van een ander volk; maar God heeft mij getoond dat ik geen mens gemeen of onrein mag noemen.

En Cornelius zei: Vier dagen geleden was ik aan het vasten tot op dit uur, en op het negende uur bad ik in mijn huis, en zie, er stond een man voor mij in stralend gewaad,

En hij zei: Cornelius, uw gebed is verhoord, en uw aalmoezen zijn in gedachtenis gebracht voor het aangezicht van God.

Zend dan naar Joppe en ontbied Simon, wiens bijnaam Petrus is; hij verblijft in het huis van een zekere Simon, een leerlooier, aan de zeekant; hij zal, wanneer hij komt, tot u spreken.

Terstond heb ik dan naar u gestuurd, en gij hebt er goed aan gedaan dat gij gekomen zijt. Nu zijn wij dan allen hier aanwezig voor het aangezicht van God, om alles te horen wat u door God geboden is.

Toen opende Petrus zijn mond en zei: In waarheid begrijp ik dat God geen aanzien des persoons kent: