Er was een zeker man te Caesarea genaamd Cornelius, een hoofdman over honderd van de afdeling die de Italiaanse afdeling genoemd wordt,

Een godvrezend man, die God vreesde met heel zijn huis, die het volk veel aalmoezen gaf en God altijd bad.

Hij zag in een visioen duidelijk, omstreeks het negende uur van de dag, een engel Gods bij hem binnenkomen en tot hem zeggen: Cornelius.

En hij staarde hem aan en werd bevreesd en zei: Wat is er, Heer? En hij zei tot hem: Uw gebeden en uw aalmoezen zijn opgeklommen tot een gedachtenis voor God.

En zend nu mannen naar Joppe, en ontbied een zekere Simon, wiens bijnaam Petrus is;

En toen de engel die tot Cornelius sprak, vertrokken was, riep hij twee van zijn huisknechten en een godvrezend soldaat van hen die voortdurend bij hem dienden;

En nadat hij hun dit alles verhaald had, zond hij hen naar Joppe.

De volgende dag, terwijl zij onderweg waren en de stad naderden, ging Petrus omstreeks het zesde uur op het dak om te bidden;

En hij werd zeer hongerig en wilde eten; maar terwijl men het bereidde, viel hij in een vervoering,

En zag de hemel geopend en een zeker vat tot hem neerdalen, als een groot laken aan de vier hoeken vastgebonden en naar de aarde neergelaten;