En toen er een aanslag werd beraamd, zowel van de heidenen als ook van de Joden met hun leiders, om hen te mishandelen en te stenigen,

werden zij daarvan gewaar en vluchtten naar Lystra en Derbe, steden van Lycaonië, en naar de omliggende streek,

en daar predikten zij het evangelie.

En te Lystra zat een zekere man, die machteloos was in zijn voeten, verlamd van de schoot van zijn moeder af, die nooit had gewandeld.

Deze hoorde Paulus spreken, die hem aandachtig aanschouwde en bespeurde dat hij geloof had om genezen te worden,

En toen het volk zag wat Paulus had gedaan, verhieven zij hun stem en zeiden in de Lycaonische taal: De goden zijn in de gedaante van mensen tot ons neergedaald.

En zij noemden Barnabas Jupiter, en Paulus Mercurius, omdat hij de voornaamste spreker was.

Toen bracht de priester van Jupiter, die vóór hun stad was, ossen en kransen aan de poorten en wilde met het volk een offer brengen.

Toen de apostelen, Barnabas en Paulus, dit hoorden, scheurden zij hun kleren en liepen onder het volk, roepende

en zeggende: Mannen, waarom doet gij deze dingen? Wij zijn ook mensen van gelijke natuur als gij, en prediken u dat gij u van deze ijdelheden zoudt bekeren tot de levende God, Die de hemel en de aarde en de zee gemaakt heeft, en al wat daarin is,