En ook kwamen er menigten uit de steden rondom Jeruzalem, die zieken en mensen die door onreine geesten gekweld werden meebrachten; en zij werden allen genezen.

Toen stond de hogepriester op, en allen die met hem waren — zijnde de sekte der Sadduceeën — en zij werden vervuld met jaloersheid,

en sloegen de handen aan de apostelen en zetten hen in de openbare gevangenis.

Maar een engel des HEREN opende 's nachts de gevangenisdeuren en leidde hen naar buiten en zei:

Gaat heen, staat en spreekt in de tempel tot het volk al de woorden van dit leven.

Maar toen de dienaars kwamen en hen niet in de gevangenis vonden, keerden zij terug en berichtten,

en zeiden: De gevangenis hebben wij werkelijk gesloten gevonden met alle veiligheid en de bewakers voor de deuren staande; maar toen wij openden, vonden wij niemand daarbinnen.

Nu, toen de hogepriester en de hoofdman van de tempel en de overpriesters deze dingen hoorden, raakten zij in verwarring over wat hiervan worden zou.

Toen kwam iemand en berichtte hun: Zie, de mannen die u in de gevangenis gezet hebt, staan in de tempel en onderwijzen het volk.

Toen ging de hoofdman met de dienaars heen en bracht hen mee, zonder geweld; want zij vreesden het volk, dat zij gestenigd zouden worden.