En toen hij veertig jaar oud was, kwam het in zijn hart op om zijn broeders, de kinderen Israëls, te bezoeken.

En toen hij zag dat een van hen onrecht werd aangedaan, verdedigde hij hem en wreekte hem die onderdrukt werd, en versloeg de Egyptenaar.

Want hij meende dat zijn broeders zouden begrijpen dat God door zijn hand hen verlossing zou geven; maar zij begrepen het niet.

En de volgende dag verscheen hij bij hen toen zij met elkaar streden, en hij trachtte hen weer tot vrede te brengen, zeggende: Mannen, u bent broeders; waarom doet u elkaar onrecht aan?

Maar hij die zijn naaste onrecht deed, stootte hem weg en zei: Wie heeft u tot een heerser en rechter over ons gesteld?

Toen vluchtte Mozes om dit woord, en werd een vreemdeling in het land Midian, waar hij twee zonen verwekte.

En toen er veertig jaar verstreken waren, verscheen aan hem in de woestijn van de berg Sinaï een engel des Heren in een vuurvlam in een doornstruik.

Toen Mozes dit zag, verwonderde hij zich over het gezicht; en toen hij naderbij kwam om het te aanschouwen, kwam de stem des HEREN tot hem,

Zeggende: Ik ben de God uwer vaderen, de God van Abraham, en de God van Izak, en de God van Jakob. Toen beefde Mozes en durfde niet te kijken.

Toen zei de Heer tot hem: Doe uw schoenen van uw voeten af, want de plaats waarop u staat, is heilige grond.