Want toen God aan Abraham een belofte deed, heeft Hij, omdat Hij bij niemand groters zweren kon, bij Zichzelf gezworen,

Zeggende: Voorzeker, Ik zal u zegenen met zegening en u vermenigvuldigen met vermenigvuldiging.

En zo heeft hij, geduldig volhard hebbende, de belofte verkregen.

Want mensen zweren wel bij de meerdere, en een eed tot bevestiging is hun een einde van alle tegenspraak.

Waarin God, willende aan de erfgenamen der belofte overvloediger de onveranderlijkheid van Zijn raad betonen, dit met een eed bevestigd heeft,

Welke hoop wij hebben als een anker der ziel, dat zowel zeker als vast is en dat binnengaat tot achter het voorhangsel,

Waar de voorloper voor ons is binnengegaan, namelijk Jezus, Die Hogepriester geworden is in eeuwigheid naar de ordening van Melchizedek.